Fonksiyonlar sadece matematiğin değil, farkında olmasak da günlük hayatımızın en önemli parçalarından biridir. Çünkü, karşılaştığımız sorunları çözmeye yardımcı olan karmaşık sistemler inşa etme özellikleriyle, sayısal dünyamızın temellerini oluştururlar. Soyut kavramları, üzerinde çalışabileceğimiz sayısal verilere dönüştürmemiz için bir yol sağlar, gerçek dünyadaki durumları matematiksel olarak modellememize yardımcı olurlar.
Özellikle matematikle ilgili bir eğitim alıyorsanız, muhtemelen içinde fonksiyonların olmadığı bir tek dersiniz bile olmayacaktır. Sürekli, türevlenebilir, harmonik, analitik, yakınsak, konveks, monoton, simetrik, integrallenebilir ve sınırlı olup olmadıklarını, olurlarsa bize ne gibi kolaylıklar sağlayacaklarını didikler durursunuz. Bu yazıda bahsedeceğim konu, makine öğrenmesinden görüntü işlemeye, kontrol teorisinden sinyal işlemeye kadar geniş bir kullanım alanına sahip olan fonksiyon dizileri ve bu dizilerin noktasal & düzgün yakınsaklıkları. Biliyoruz ki, matematikte bazı kavramlar (süreklilik, yakınsaklık, sınırlılık, integrallenebilirlik vs.) uniform yani düzgün versiyonlara da sahiptir. Sanırım çoğu zaman sıkıntı yaratan şey, bu ikisi arasındaki farkı anlamaktır. Yani bir fonksiyon dizisinin nereye yaklaştığını/yakınsadığını görmekte sıkıntı yaşamasak bile, bu yakınsamanın düzgün olup olmadığını tespit etmekte zorlanabiliriz. Öğrenmeye çalışmaktan bunalmışsanız, pes etmeden, bir deneme de birlikte yapalım.
Matematikte “dizi (sequence)” kavramıyla neyin kastedildiği konusunda aşağı yukarı bir fikir sahibiyseniz, fonksiyon dizilerinin, her bir bileşeni bir fonksiyon olan diziler olduğunu tahmin edebilirsiniz. Yani aslında görünümünde bir şey. Şimdi soru şu: Tüm bu fonksiyonları çizebildiğimizi varsaysak, acaba
iken, dizinin spesifik bir
fonksiyonuna yaklaştığını gözlemleyebilir miyiz? Daha matematiksel bir dille ifade etmek gerekirse, bu dizi yakınsak mıdır?


Yukarıdaki şekillerde verilen fonksiyon dizilerinde, iken, dizinin yaklaştığı bir
fonksiyonu olduğunu görmek mümkündür. Fakat biz burada yine tek bir yakınsama şekliyle yetinmeyecek ve farklı yakınsaklık türleri tanımlayacağız. İşe ilk olarak noktasal yakınsama kavramıyla başlayalım:
Öncelikle, olmak üzere,
fonksiyon dizisini ele alalım. Bu dizinin tanım kümesinden bir
noktası seçelim. Dikkat edersek,
bir reel sayı dizisi olacaktır. Eğer her
için elde ettiğimiz sayı dizisinin yakınsadığı bir
fonksiyonu bulabiliyorsak, yani
oluyorsa,
dizisi
‘ye noktasal yakınsar (pointwise convergent) denir. Biraz daha teknik bir tanım vermek istersek,
if
then
.
Türkçesi şöyle: Rastgele bir seçelim. Şimdi bize verilecek her
için, dizinin öyle bir
terimi vardır ki, işte bu terimden sonra
olur, yani
ile
arasındaki mesafe
‘dan küçüktür. Burada her
seçiminin şöyle bir güzel yanı var:
sayısını ne kadar küçültürsek küçültelim,
sayı dizisi N. terimden sonra
civarında kümelenmiş oluyor.
Seçilen her için bir
bulabiliyoruz, ama bu
sayısı seçilen her
için aynı olmak zorunda değil. Yani örneğin
için
dizisi, 100. terimden sonra
‘ün çevresinde yığılırken;
için, 500. terimden sonra
dizisi
sayısının etrafında yığılıyor olabilir. Burada aslında, farklı
değerleri için elde edilen sayı dizilerinin, limit fonksiyonuna varış hızlarının birbirinden farklı olduğunu söyleyebiliriz.
Bu kadar düzensizlik, efendime söyleyeyim her için farklı bir
bulduğumuz yetmezmiş gibi, bir de her
için farklı bir
bulmak size de fazla kaotik gelmedi mi? O zaman şimdi, her bir noktada aynı hızla yakınsamayı garanti edecek yeni bir tanım inşa edelim. Her
için, öyle bir
sayısı bulalım ki, hangi
noktasını denersek deneyelim,
sonrasındaki terimler
fonksiyonunun etrafında kümeleniyor olsun. Yani her
ve her
için iş görecek ortak bir anahtarımız olsun. İşte istenilen bu koşulu sağlayan bir
fonksiyonu varsa,
dizisi
‘ye düzgün yakınsar (uniform convergent) denir ve
if
then
biçiminde ifade edilir. Dikkat edersek, düzgün yakınsaklık için öncelikle noktasal da olsa elimizde bir limit fonksiyonu bulmamız, daha sonra bu limit fonksiyonuna yakınsama hızı her noktada aynı mı değil mi diye bir test yapmamız gerekir. Şimdi birkaç örnek üzerinden bu kavramları anlamaya çalışalım ve düzgün yakınsaklığı kontrol edebileceğimiz yöntemleri inceleyelim.
1) fonksiyon dizisini ele alalım. Öncelikle, noktasal bazda düşünüp, dizinin yakınsadığı bir
fonksiyonu var mı, varsa nasıl tanımlı olmalıdır, onu anlamaya çalışalım.
için
yani
ve bu dizinin limiti 0 olduğundan,
olmalıdır.
için ise,
yani
ve bu dizinin limiti 1 olduğundan,
olmalıdır.
için,
olduğuna dikkat edelim. Bu durumda dizimizin
fonksiyonuna noktasal yakınsadığını söyleyebiliriz.
Noktasal yakınsaklık cepteyse, şimdi de bu yakınsamanın düzgün olup olmadığını kontrol edebiliriz. Önce sezgisel olarak yorumlamaya çalışalım: Örneğin ve
noktalarını ele alsak, bu iki nokta için, limit fonksiyonuna ulaşma hızlarının eşit olduğunu söyleyebilir miyiz? Tabii ki hayır, çünkü
noktasında, dizimizin o noktadaki limite yani
‘a ulaşmak için biraz çaba sarf etmesi gerekirken,
noktasında bu çabaya gerek kalmaz. Çünkü zaten bu noktada dizimiz limit fonksiyonuna zaten eşittir. Dolayısıyla, yakınsamanın düzgün olmasını bekleyemeyiz.

Bunu doğrulamak için kullanacağımız yöntemlerden biri şöyle: Eğer her için
sürekli ve yakınsama da düzgün ise, dizinin yakınsadığı
fonksiyonu sürekli olmalıdır. Dolayısıyla eğer dizinin noktasal yakınsadığı
fonksiyonu sürekli değilse, yakınsama da düzgün olmayacaktır. Yukarıdaki örnekte bulduğumuz
fonksiyonu sürekli olmadığından, yakınsama da düzgün değildir.
2) Düzgün yakınsamayı göstermek için kullanılan yöntemlerden bir diğeri de, olduğunu göstermektir. Burada yapılan şey aslında, limit fonksiyonu ile dizideki fonksiyonlar arasındaki maksimum mesafenin sıfıra yaklaşıp yaklaşmadığını kontrol etmektir. Limit sıfır ise, yakınsama düzgündür. Şimdi bu yöntemi aşağıdaki örnekler üzerinde uygulayalım.
a) (
) fonksiyon dizisini ele alalım. İlk işimiz noktasal yakınsaklık araştırması yapmak olacak. Burada
noktasının seçiminden bağımsız olarak,
olur. Demek ki dizimiz
fonksiyonuna noktasal yakınsar.
Peki bu yakınsama düzgün müdür? Eğer fonksiyonu sürekli olmasaydı, cevabımız ‘hayır’ olacaktı. Fakat burada süreklilik olduğu için, bu yöntemden bir sonuç almak mümkün değil. O halde yukarıda verilen supremum (sup) yöntemini deneyelim. Bunun için, türev kavramı yardımıyla
fonksiyonunun maksimum değerini bulmaya çalışalım:
olacak şekilde
değerlerini, yani fonksiyonun kritik noktalarını bulalım:
ise
dir. Fakat üzerinde çalıştığımız aralık
olduğundan, sadece
noktasını kullanabiliriz. Şimdi
‘in
aralığında pozitif,
aralığında negatif olduğunu gözlemleyelim. Bu durum,
‘in
aralığında artan,
aralığında ise azalan olduğu anlamına gelir.

Elde ettiğimiz bu tablo bize, noktasında bir mutlak maksimum değeri olduğunu, yani
olduğunu söyler. Bu da aslında
olması anlamına gelir. Demek ki buradaki yakınsama, düzgün değildir.
b) (
) fonksiyon dizisini ele alalım. Burada yine, limit alma kuralları yardımıyla,
noktalarının seçiminden bağımsız olarak,
olduğunu görebiliriz. Böylece fonksiyon dizimizin
fonksiyonuna noktasal yakınsadığını söyleyebiliriz. Sırada düzgün yakınsaklığı test etmek var.
ve
olduğundan
olur. (Bu kısımda, supremum kavramını hatırlamak faydalı olacaktır.) Böylece,
olduğundan, Sandviç/Sıkıştırma teoreminden,
elde edilir. O halde,
dizisi,
fonksiyonuna düzgün yakınsar.
3) Sıradaki yöntemimiz, aşağıdaki koşulun sağlanıp sağlanmadığını kontrol etmek:
Burada amaç, olacak şekilde bir
ve bir
dizisi bulmaya çalışmak. Şimdi bir örnekle anlamaya çalışalım.
(
) olsun. İlk aşama her zaman noktasal yakınsaklığın varlığını denetlemek.
. Demek ki fonksiyon dizimiz,
dizisine noktasal yakınsar.
Düzgün sürekliliği kontrol etmek için, ve seçersek,
olduğundan
için yukarıdaki koşulun sağlandığını görebiliriz. (
olduğunu kullanarak tabii.) Burada
seçiminin nasıl yapıldığı meselesi biraz anlaşılmaz gelebilir. Tek bir atışın istenilen diziye isabet etmesini tabii ki bekleyemeyiz. Bir tam sayı elde etmemizi sağlayacak farklı
dizileri deneyip, elde ettiğimiz tam sayıya göre bir
seçimi yapmak, bu kuralı uygulamanın bir yolu olabilir.
Bir alıştırma olarak
ve
dizilerinin noktasal yakınsak olduğu
fonksiyonunu bulup, düzgün yakınsak olmadığını da bu yöntemi kullanarak göstermeyi deneyebilirsiniz.
4) Şimdi de şu işin bir adını koyalım 😉 Yani şöyle isimli cisimli bir yöntem, ne bileyim, bir teorem filan kullanacağımız bir yol bulalım. Bunun için, kompakt bir küme olmak üzere,
fonksiyon dizisi verilsin. Eğer,
(a) Her için
süreklidir,
(b) dizisi
fonksiyonuna noktasal yakınsar,
(c) üstelik bu fonksiyonu sürekli,
(d) ve hatta dizisi monotondur
koşulları sağlanıyorsa, dizisi
‘ye düzgün yakınsar der Dini Teoremi. Şimdi bu teoremi
dizisi üzerinde uygulamaya çalışalım. Her bir
fonksiyonunun sürekliliği,
ve
fonksiyonunun sürekli olması ufak bir çabayla görülebilecek gerçekler.
olduğundan monotonlukta da bir sorun yok. O halde, Dini teoreminden, yakınsamanın düzgün olduğu sonucunu çıkarabiliriz.
5) Şimdi biraz daha uçuk yöntemler peşinde koşacağız. Aşağıdaki teoreme bir bakalım:
Eğer fonksiyon dizisi (Riemann) integrallenebilir fonksiyonlardan oluşuyor ve
fonksiyonuna düzgün yakıyorsa,
de integrallenebilirdir ve
sağlanır. Yani limit ve integralin sırası değişebilir. Demek ki, integralin ve limitin sırası değişemiyorsa, yani yukarıda yazdığımız eşitlik sağlanmıyorsa, yakınsaklık düzgün olamaz.
O zaman bir örnek: olsun.
dır.
olduğunda,
iken limit almaya çalışırsak,
belirsizliğiyle karşılaşırız. Bu nedenle de L’ Hospital kuralı yardımıyla limiti 0 olarak buluruz. Demek ki dizimiz
fonksiyonuna noktasal yakınsar. Diğer taraftan
ve
olduğundan,
eşitliği sağlanmaz. O halde yakınsama düzgün olamaz.
Kendini denemek isteyenlere, bu yöntemi kullanabilecekleri bir örnek: (
).
Düzgün sürekliliği göstermek için kullanılabilecek yöntemler bunlardan ibaret değil. Aşağıdaki yöntemler de mümkündür.
6) “her bir sınırlıysa ve
dizisi
‘ye düzgün yakınsıyorsa,
de sınırlıdır” teoremini kullanmak da bir teknik olabilir. Dizideki tüm fonksiyonlar sınırlı iken, noktasal yakınsadıkları
fonksiyonu sınırlı olmuyorsa, yakınsama düzgün olamaz.
7) Düzgün Cauchy kriteri kullanmak ise diğer bir yol olabilir.
8) dizisi sürekli ve
dizisi
‘ye düzgün yakınsıyorsa, “
özelliği sağlanır” teoremini kullanmak da mümkündür.
fonksiyonları sürekli ve yani
dizisi
‘e yakınsıyorken,
dizisi
‘e yakınsamayacak şekilde bir
dizisi bulabilirsek, yakınsama düzgün değildir. Örneğin
dizisini ele alalım.
için
olduğundan
‘dır.
için, L’ hospital kuralı yardımıyla
elde edilir. Yani dizimiz,
fonksiyonuna noktasal yakınsar.
Diğer taraftan seçilirse,
dizisinin 1’e yakınsadığı görülebilir. Fakat,
olduğundan
‘dir yani,
dizisi
‘a yakınsamaz. O halde, yakınsama düzgün değildir.
Burada detaylıca bahsettiğimiz yöntemlerden, özellikle ilk ikisi, en sık kullanılanlardır ve tanımına çok da girmeden işimizi halletmemizi sağlarlar. Son olarak şunu da unutmamak gerekir ki, çoğu konuda olduğu gibi, yakınsaklık konusunda da çözümün anahtarı, birçok örnek üzerinde çalışıp, tecrübe kazanmaktır.
KAYNAKLAR
1) Ludmila Bourchtein, Andrei Bourchtein, Theory of Infinite Sequences and Series, Birkhäuser, 2021.
2) https://people.math.wisc.edu/~angenent/521.2017s/UniformConvergence.html